YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/16802 E.  ,  2023/25297 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/466 E., 2016/56 K.
SUÇ : Kötü muamele
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2014/466 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kötü muamele suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Üst Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, şikayetçinin beyanı alınmadan soyut iddialara dayalı olarak hüküm kurulduğuna, kararın gerekçe içermeyip, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, gayri resmi birlikte yaşadığı ve aralarında sorunlar bulunan şikâyetçiyle ilgilenmemesi ve şikâyetçiyi aldatması suretiyle kötü muamele suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık savunması, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın, birliktelikleri süresince şikâyetçiye kötü muamelede bulunduğu kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Üst Cumhuriyet savcısının bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, olayın aynı zamanda tek tanığı niteliğinde olan şikâyetçi dinlenmeden, soruşturma aşamasındaki beyanıyla yetinilmesine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesi, yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamış olması karşısında, somut olayda, sanığın birlikte yaşadığı şikayetçiye yönelik hangi eylemleri gerçekleştirdiği ve bunların ne suretle kötü muamele suçuna subut verdiği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, 3. Kabule göre de, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.12.2023 tarihinde karar verildi.