YARGITAY 12. CEZA DAIRESI

12. Ceza Dairesi         2022/387 E.  ,  2025/4183 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2172 E., 2020/4446 K.
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 500.00000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının SGK kayıtları kapsamında son maaşı üzerinden hesaplanmak suretiyle 601,22 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının üzerine atılı suçun niteliği, davacının mesleki, sosyal ve aile yaşamı üzerindeki etkileri gözetildiğinde hükmedilen hükmedilen maddi ve manevi tazminatın çok eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/19414 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.07.2016-29.07.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde 21.11.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Gerekçeli karar başlığında "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olan dava türünün "Tazminat" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının SGK kayıtlarına göre son maaşı üzerinden 2 gün gözaltında kaldığının kabulü ile hesaplama yapıldığı ancak davacının 1 gün gözaltında kaldığı anlaşılmakla, maddi tazminatın, davacının gözaltında kaldığı döneme ilişkin son net maaşı üzerinden hesaplanan "300,61" TL olarak tayin edilmesi yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "601,22" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2-Dava dilekçesinin sonuç ve istem kısmında dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunulması karşısında, gözaltı tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminatın belirlendiği kısmında yer alan "601,22 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine"300,61" ibaresinin eklenmesi, faiz başlangıç tarihinin belirlendiği kısımda yer alan "28.07.2016" ibaresinin çıkarılarak yerine "20.02.2019" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.