YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2019/13727 E.  ,  2024/1051 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek Karara Yönelik Temyiz İsteminin Esastan Reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.07.2019 tarihli ve 2017/3833 Esas, 2019/1971 Karar sayılı ek kararın sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmü kaldırarak sanık hakkında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının 18.200TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarihli kararın temyizi kabil olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 01.07.2019 tarihli ve 2017/3833 Esas 2019/1971 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar Yasin ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında ayrı ayrı taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği, sanıklar müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca red kararına ilişkin hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, kusur raporuna itiraza ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık ...'ın mülkiyetinde bulunan araziye diğer sanık ...'a ev yapılması için müteahhitlik yapan sanık ... ile sözlü anlaşma yapıldığı, bu anlaşmayı sanıklar Yasin ile Burhan'ın beraberce yaptıkları, söz konusu evin üç katlı olması konusunda anlaşmaya varıldığı, asıl işveren olarak Yasin ve Burhan'ın malzeme temini/ ücret ödenmesi ve kontrol işlerini beraberce yaptıkları, yapılan anlaşma kapsamında sanık ...'ın inşaat işlerine başladığı, Fuat'ın yanında işçi olarak çalışan ...'nun olay günü inşaatın 3. katında demir çubuk çekme işlemi yaparken inşaatın yakınından geçen elektrik tellerine elindeki demir çubuğun teması sonucu elektrik çarpması ve yüksekten düşmeye bağlı olarak hayatını kaybettiği, her üç sanığında işyerinde çalışanlara yönelik olarak iş güvenliği tedbirlerini almadıkları, eğitim ve koruyucu malzeme vermedikleri, gerekli kontrolleri sağlamadıkları, kazanın önlenmesi için gerekli tedbirleri almadıkları, sanıkların asli kusurlu oldukları kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Sanıklar Yasin ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede;

"1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.'nın 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK.'un 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde 5271 sayılı CMK.'nın 230. maddesi uyarınca; suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu ve sonuca nasıl ulaşıldığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan, kazanın oluş şekli ile sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen eylemi gösterilmemek suretiyle yasal gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK.'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Taksirli suçtan mahkum olan sanık ... hakkında TCK'nın 53 maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ... hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Sanık ... hakkında taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ihtarda bulunulması ile yetinilmesi yerine infaz aşamasında dikkate alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesinin uygulanması," hususları usul ve yasaya aykırı kabul edilerek duruşma açılmak suretiyle Bor Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli 2016/167Esas 2017/218 Karar sayılı kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında ayrı ayrı yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 27.06.2019 tarihli 2017/3833 Esas, 2019/1971 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bor Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.