YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/39838 E.  ,  2024/2762 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/373 E., 2016/83 K.
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2014/373 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın katılandan aldığı küçük baş hayvanlara karşılık, suça konu, yasal unsurlardan keşide yeri ve keşide tarihi eksik 26.000,00 TL bedelli, kefil imzası sahte bonoyu verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık, katılandan aldığı hayvanlar karşılığında suça konu bonoyu kendisinin verdiğini ancak kefil imzalarını kendisinin atmadığını beyan etmiş, alınan ekspertiz raporunda; suça konu bonodaki kefil adına atılı bulunan imzaların adı geçenin eli ürünü olmadığı, taklit suretiyle atılmış olması nedeniyle aidiyeti konusunda görüş belirtilemediği anlaşılmış, bono aslı üzerinde Mahkeme tarafından yapılan gözlemde, zorunlu unsurların eksik olduğu, bu nedenle belgenin özel belge niteliğinde olduğu değerlendirilmiştir.
2. Mahkemece, katılan ve tanık beyanları ile ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mâhkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Dosya kapsamında, sahtecilik suçunun işlenmesi ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği, sanığın suç tarihi itibari ile engel sabıkasının olmadığı, dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğinin bulunmaması ve bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaat getirilerek tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verildiği anlaşıldığından, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2014/373 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.