YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/15653 E.  ,  2024/2763 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/154 E., 2018/318 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.11.2013 tarihli, 2012/480 Esas, 2013/836 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında 4'er yıl hapis 20.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 10.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.11.2013 tarihli, 2012/480 Esas, 2013/836 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 15.02.2017 tarihli, 2014/18691 Esas ve 2017/6092 Karar sayılı kararı ile, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Görevsizlik kararı üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2018 tarihli, 2017/154 Esas, 2018/318 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis, 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 10.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanıklar ..., ... ve ...'nun, diğer sanıklar ... ve ...'ın dolandırıcılık eylemlerine iştirak ettiklerine dair delil bulunmadığı bu nedenle beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi nedeniyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ...'ın temyiz istemi, bilerek ve isteyerek suça katılmadığına, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, haksız olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, bu nedenlerle öncelikle hakkında beraat kararı verilmesine, bu mümkün olmadığı takdirde 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanmasına ve alt sınırdan ceza verilmesine,
2. Sanık ...'ın temyiz istemi, atılı suç ile bir ilgisinin olmadığına, beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına,
3. Sanık ...'nın temyiz istemi, suç işleme kastının olmadığına, atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, işlemediği suçtan dolayı mahkumiyet kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğuna,
4. Sanık ...'ın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına,
5. Sanık ...'nın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, cezalandırılması için yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına, mahkemece deliller yanlış değerlendirilerek mahkumiyetine karar verildiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklardan ..., ... ve ...'nun suç tarihinden önce arkadaş oldukları, olay tarihinden 3-4 hafta önce sanık ...'ın diğer sanıklarla tanışarak samimi olduğu, sanık ...'ın diğer sanıklara, hesabına yüklü miktarda para geleceğini, tek hesaba havale olmadığını, bu nedenle birden fazla hesap açtırması gerektiğini, hesap açtırdıkları takdirde gelecek paradan % 5 komisyon vereceğini söyleyerek, sanıklar..., ... ve...'yı hesap açma konusunda ikna ettiği, adı geçen sanıkların da belirtildiği gibi hesap açtırarak banka kartlarını şifreleri ile birlikte sanık ...'a verdikleri, 06.03.2012 tarihinde katılanın bilinmeyen bir kişi tarafından telefondan arandığı, kendisini polis olarak tanıtan şahsın KCK operasyonu kapsamında şahısların yakalanabilmesi için verilecek hesaba para yatırmasını istediği, bunun üzerine katılanın verilen hesap numaralarına para yatırdığı, olay günü sanık ...'ın sanık ...'yı arayarak, sanık ...'un hesabına para geldiğini parayı çekerek kardeşi olan sanık ...'a vermelerini istediği, sanıklar...,... ve ...'nın parayı çekmek üzere birlikte bankaya gittikleri, bu sırada sanık ...'ın bankanın önünde araç içinde beklediği, sanık ...'un parayı çekmek istediği sırada kolluk görevlilerince yakalandığı iddiasıyla, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davaları açılmıştır.
2. Sanık ..., kendisini emniyette üst düzeyde çalıştıklarını belirten, tanımadığı şahısların arayarak, üzerinde baskı kurup bazı kimselere hesap açtırmasını istemeleri üzerine, diğer sanıklardan hesap açmalarını istediğini, suç işleme kastının bulunmadığını, sanık ..., sanıklardan ...'yı abisi olan sanık ... vasıtasıyla tanıdığını, diğer sanıkları tanımadığını, olay günü sanık ...'yı hastanede tesadüfen gördüğünü ve konuştuğunu, atılı suçu kabul etmediğini, sanıklar...,... ve ..., sanık ...'nın tanıdığı olan sanık ...'ın bankadan hesap açtırmalarını, karşılığında gelen paradan komisyon vereceğini söylediğini, bu nedenle hesap açtırarak, kartları ve şifrelerini sanık ...'a verdiklerini, olay günü hesaba para geldiğini, parayı bankadan çekerek kardeşi olan sanık ...'a vermelerini, sanık ...'ın söylemesi üzerine bankaya gittikleri sırada yakalandıklarını beyan ederek, atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.
3. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.den gelen yazıda, olay günü katılanı arayan 0531 226 .. .. numaralı hattın tanık Y.D.ye ait olduğu belirtilmiş, tanık beyanında; bilgisi ve rızası dışında kimlik bilgileri kullanılarak adına hatlar çıkarıldığını beyan etmiştir.
4. 09.03.2012 tarihli teşhis tutanağında, sanıklardan... ve ...'nın, sanık ...'ı teşhis ederek, kendilerinden hesap açtırarak kartları ve şifrelerini alan ve çektikleri parayı vermelerini istediği sanık ...'ın kardeşi olduğunu ve parayı çekecekleri gün de 07 EKY.... plakalı araç ile bankanın karşısında bekleyen şahıs olduğunu beyan etmişlerdir.
5. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak katılanın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.
6. Bilgi Teknolojileri İletişim Başkanlığından gelen 19.09.2012 tarihli yazıda, sanık ...'ya ait ..... .. numaralı telefon ile sanık ...'a ait... ... numaralı telefon numarası arasında, para çekme olayının gerçekleştiği gün saat 11:03'den başlamak üzere çok sık aralıklarla telefon görüşmesinin olduğu belirtilmiştir.
7. Yapılan yargılama sonucunda sanıkların fikir ve eylem birliği içinde, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesine göre cezalandırılmaları gerektiğinin kabulü ile temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
Sanıkların savunmaları, suç tarihinden önce sanıkların birbirlerini tanıyor olmaları, olay günü hesaba yatırılan parayı çekmek için birlikte bankaya gitmeleri ve dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin sanıkların suça iştirak ettikleri yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Sanıkların Temyizleri Yönünden
1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
2. "Olay ve Olgular" başlıklı bölümde yapılan açıklamalara göre, sanıkların atılı suçu işledikleri, yasal ve yeterli gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği anlaşılmakla, sanıkların temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyize konu kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2018 tarihli, 2017/154 Esas, 2018/318 Karar sayılı kararlarında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.