YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2024/2249 E.  ,  2024/16124 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/54 E., 2023/181 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, ancak sanık müdafii kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ve müdafiinin 27.09.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyizine hasren yapılan incelemede 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/422 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17 Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarih ve 2022/1463 Esas, 2022/2108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.12.2022 tarihli ve 2022/13714 Esas, 2022/13546 Karar sayılı kararı ile;

"...yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 21.08.2021 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle temyize konu bu davanın açıldığı; sanığın 25.09.2021 tarihinde işlediği başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 07.01.2022 tarihli iddianame ile İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine 2022/26 esas sayılı başka bir dava açıldığı anlaşıldığından, her iki dosyanın suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, belirtilen davaların birleştirilmesi ve tüm deliller değerlendirilip, eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
"
Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/54 Esas, 2023/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının

ilk cümlesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis ve 42.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

21.08.2021 ve 25.09.2021 tarihli eylemler nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna, vasfına ilişkin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.Sanığın, birleştirme öncesi İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/26 Esas sayılı dosyasının 31.03.2022 tarihli oturumunda, 25.09.2021 tarihli eylemde ele geçen uyuşturucu maddeleri olaydan bir hafta önce Murat isimli şahıstan aldığını beyan ettiği, buna göre 21.08.2021 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerden sonra temin edildiği ve bu tarihte ele geçirilen maddelerin devamı niteliğinde olmadığı; sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, 21.08.2021 ve 25.09.2021 tarihlerinde ''uyuşturucu madde ticareti yapma'' suçunu işlediği anlaşıldığından belirlenen temel ceza üzerinden zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek, eksik ceza tayin edilmesi,

2.Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.