YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/15364 E.  ,  2024/2225 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/732 E., 2021/659 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, aleyhe istinaf başvurusunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle netice ceza 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmiş

ise de; bu hususun infaza ilişkin olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının artırılmış olduğu, kararın bu haliyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2016/182 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.03.2021 tarihli ve 2020/732 Esas, 2021/659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun kasten işlenmediğine, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur ..., ... ve ...'un arkadaş oldukları, olay günü hükümet konağı önünde bulundukları sırada ... ile arasında husumet bulunan ... isimli kişiyi gördükleri, ...'ın ...'u çağırdığı, ...'un yanlarına gelmesi ile ... ve ... arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında karşılıklı birbirlerine yumrukla vurdukları, mağdur ... ile ...'un kavgayı ayırdığı, mağdur ...'ın barışmaları yönünde ... ile ...'a öneride bulunduğu, bu sırada sanık ...'nın araç ile yanında ..., ... ve ... olduğu halde giderlerken sanık ...'in önceden tanıdığı ...'u yaralı görünce aracı durdurarak araçtan indiği, "üç kişi bir kişiyi mi döveceksiniz lan" diye bağırdığı, mağdur ...'ın "ne diyorsun lan" demesi üzerine sanık ...'in cebinden çıkardığı bıçakla mağdura bir kez vurarak hemopnömotoraks meydana getirerek yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanları, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesinden alınan 05.04.2016 tarihli rapor, Adli Tıp Kurumu Kilis Şube Müdürlüğünden alınan 25.01.2021 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar ile nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde ilk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak ilk derece mahkemesince sanığın savunmasının talimatla alınması, ceza miktarının alt sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin son bendinin uygulanması gerektiği yönlerinden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, müştekiden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince uygulama yapılırken sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunurken " cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken "2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin kullanılmış olması hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.03.2021 tarihli ve 2020/732 Esas, 2021/659 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü

maddesi gereği hüküm fıkrasının; "İlk derece mahkemesinin hükmü yalnız sanık lehine istinaf edildiğinden CMK'nin 283 üncü maddesi uyarınca sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılması ve yerine "İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulması nedeniyle yeniden verilen hüküm önceki hükümle belirlenmiş cezadan fazla olamayacağından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gürün Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.