YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14786 E.  ,  2024/2229 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/529 E. 2022/1784 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/87 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2022/529 Esas 2022/1784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcılarının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurun kovuşturma aşamasında değişen beyanları dışında delil elde edilemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdurun beyanları, Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 07.01.2021 tarihli adli muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdur ...'un Isparta ili Eğirdir ilçesi ... Mahallesinde ikamet ettiği, mağdurun dış dünyadan etkilenmeden önce olaydan sonra aldırılmış 25.10.2020 tarihli kolluk ifadesinden de anlaşılacağı üzere 23.10.2020 günü akşam saatlerinde sanık ...'un ... Mahallesinde bulunan evine birlikte giderek alkol almaya başladıkları, ilerleyen zaman dilimi içerisinde sanık ile mağdurun tespit edilemeyen bir nedenle tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanık ...'un mağdur ...'a tekme ve yumruklarla vurmak suretiyle onu yüzde sabit iz oluşacak, iki adet kaburga kırığı sebebiyle kırığın hayati fonksiyonlarını orta (3) derece etkileyecek şekilde yaraladığı değerlendirilerek sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Tebliğname yönünden;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince mahkumiyet hükmünde tekerrüre esas alınan Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/151 Esas, 2011/24 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suç tarihinin 01.01.2008, kesinleşme tarihinin ise 16.11.2015 olduğu ve 17.05.2018 tarihinde infaz edildiği, tekerrüre esas alınan ilamda ise; sanığın 31.01.2007 yılında kesinleşen ve 22.02.2009 tarihinde infaz edilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/149 Esas ve 2005/195 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmış olması karşısında, Ceza Genel Kurulunun 08.03.2023 tarih, 2021/310 Esas, 2023/139 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama koşullarının oluştuğu değerlendirilerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2022/529 Esas 2022/1784 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.