YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/10016 E.  ,  2024/2540 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/443 E., 2021/595 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2019/401 Esas, 2021/52 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının gözetilmeyerek mahkûmiyete hükmedildiğinden bahisle eksik araştırmaya, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal koşullarının oluştuğuna, gönüllü vazgeçmeye, haksız tahrik hükümlerinin azami hadden uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ... ve katılan ...'ın Ukrayna ülkesinin Kiev şehrinde üniversite öğrencisi olduğu ve aynı yurtta kaldığı, olay tarihinden bir sene önce katılanın yeni gelen Türk öğrencilerle tanıştığı esnada, sanığın katılanın yanına gelerek "ne bakıyorsun" dediği ve katılana yumruk attığı, katılanın olayı büyütmediği; ancak sanığın bu tarihten sonra sık sık katılanı söz ve bakışlarıyla tehdit etmeye başladığı, olay tarihinde katılanın, başlayacak yeni öğretim yılı için kaldığı yurda geldiği, sanığın tehditlerinden tedirgin olduğu için yurdun dokuzuncu katında bulunan odasından ayrılarak üçüncü katta bulunan odaya yerleştiği, bu sırada tanık ... ile karşılaştığı, tanık ...'nun katılana odasını neden değiştirdiğini sorduğu, katılanın da dokuzuncu katta su olmadığını, tanığın arkadaşı olan sanığın tehditlerinden çekindiğini, aynı katta kalmak istemediğini, bu anlattıklarını sanığa anlatmamasını tanığa söylediği, tanığın bu konuşmadan sonra katılanın yanından ayrıldığı ve sanığın yanına giderek katılanın sanık ile ilgili kendisine söylediği sözleri aktardığı, bunun üzerine sanığın tanıklar ... ve ... ile birlikte dokuzuncu kattaki odasından katılanın bulunduğu üçüncü kata geldiği, katılan odasının kapısını açtığı sırada sanığın katılanı kolundan tutarak odanın dışına çıkarmak istediği, katılanın korktuğu ve kavga

etmek istemediğini sanığın kendisine vurabileceğini söylediği, bunun üzerine sanığın yumrukla katılana vurmaya başladığı, katılanın kendisini korumak için sanığın yüzünü elleriyle ittirdiği, gözüne parmaklarını soktuğu ve sanığın elinden kaçtığı, bu sırada sanığın peşinden gelerek katılanı yakalayarak kaçmasına engel olduğu, bunun üzerine katılanın ters yöne doğru çıkışı olmayan bir koridora doğru koştuğu, sanığın açık olan odalardan birine girerek odada bulunan bir bıçağı aldığı ve katılanın sağ karın bölgesine sapladığı, katılanın yere düştüğü, tanıklar ... ve ...'in sanığın katılana daha fazla vurmasını engellemek amacıyla araya girdikleri; ancak sanığın elindeki bıçağı tekrar katılanın boğazını ve kalbini hedef alacak şekilde savurduğu, katılanın bıçak darbelerine engel olmak amacıyla bıçağı tutmaya çalışırken elinden yaralandığı, olay yerinde bulunan tanıkların sanığı katılandan uzaklaştırdığı, katılanın yurt binasının dışına çıkarak çağrılan taksiye binmek istediği sırada sanığın katılanın arkasından koştuğu ve elinde bulunan bıçağı bu kez katılanın arkasından fırlattığı ancak isabet ettiremediği olayda, sanığın katılanı karın bölgesinden "hayati tehlike geçirecek şekilde" yaraladığı kabul edilerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.07.2018 ve 17.07.2018 tarihli raporlar, Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünün 06.10.2020 tarihli yazısı, Ukrayna ülkesi adli kurumlarınca gönderilen belgelerin Türk diline çevirisini içeren 04.03.2020 tarihli yeminli mütercim tercüman bilirkişi raporu, kamera kayıtları, CD izleme tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılanda hedef alınan bölge, suçta kullanılan bıçağın elverişli olması hususları değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğine göre sanığın elinde olmayan nedenlerle eylemini tamamlayamadığına göre gönüllü vazgeçmeden bahsedilemeyeceği, katılan hakkında düzenlenen adli muayene raporu uyarınca teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması yasal şartlarının bulunmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı tespit edilemediğinden haksız tahrik uygulama şartlarının oluştuğu, tahrik nedeniyle belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal,

yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairede incelemesi yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yolundadır.
Sanık ve katılan Ukraynalı yabancı öğrenci statüsünde aynı yurtta kalmaktadır. Gerek tanık beyanları gerek mağdur anlatımı ve sanığın tevilli anlatımları sanığın öğrenci lideri gibi olduğunu katılanın sanığın yaklaşık bir yıldır kendisine yönelen bakış ve davranışlarından rahatsız olup bu korkusunu dile getirdiğini nitekim son olarak da sanıkla aynı katta kalmak istemeyen katılanın altı kat aşağıdaki yurt odasına taşındığını teyit etmektedir. Dolayısıyla sanıktan mağdura yönelen uzun süreye yayılan bir baskı ve korku unsuru vardır. Nitekim katılan bu durumu tanık ...'ya da söylemiş ...'da bu düşünceyi sanığa dedikodu mahiyetinde iletmiştir. Bunun üzerine sanık katılana hesap sormak için gelmiştir. Bu aşamada taraflar arasında başlayan tartışma kavgaya dönüşmekle taraflar birbirini darp etmeye

başlamıştır. Katılanın tam bu aşamada sanığa yönelik hareketleri sanık lehine tahrik oluşturmaz. Zira ilk haksız hareket süregelen baskıcı tavırla sanıktan kaynaklanmaktadır. Sanık tartışma ve kavga devam ederken bir odadan aldığı bıçakla katılanı yaralamış olup bıçaklama eylemini sadece katılanın kendisini darp etmesi üzerine gerçekleştirmemiş bilakis süregelen ve kendisinden kaynaklanan gerginliğin yarattığı tartışmanın karşılıklı kavgaya dönmesi sonucu gerçekleştirmiştir.
Bu gerekçelerle sanık hakkında haksız tahrik nedenlerinin varlığı yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyoruz. 16.04.2024